Η δυνατότητα της γνώσης :1. Αρχαίος σκεπτικισμός

Α. Ξεκινώντας από τις καραμέλες….

και καταλήγοντας στον Ξενοφάνη :

εἰ μὴ χλωρὸν ἔφυσε θεὸς μέλι, πολλὸν ἔφασκον γλύσσονα σῦκα πέλεσθαι.ΞΕΝΟΦΑΝΗΣ .D.K.B38

Καὶ τὸ μὲν οὖν σαφὲς οὔτις ἀνὴρ ἴδεν, οὐδέτις ἔσται εἰδὼς ἀμφὶ θεῶν τε καὶ ἄσσα λέγω περὶ πάντων ·εἰ γὰρ καὶ τὰ μάλιστα τύχοι τετελεσμένον εἰπὼν αὐτὸς ὅμως οὐκ οἵδε· δόκος δ’ ἐπὶ πᾶσι τέτυκται. ΞΕΝΟΦΑΝΗΣ D.K.B34

οὗτοι ἀπ΄ἀρχῆς πάντα θέοι θνητοίσ’ ὑπέδειξαν ἀλλὰ χρόνῳ ζητοῦντες ἐφευρίσκουσιν ἄμεινον. ΞΕΝΟΦΑΝΗΣ.D.K.18

Β. Από τις χαμηλές πτήσεις του Αρκά

αρκας

στις έννοιες : φαίνεσθαι- είναι, σκέψη- αίσθηση

Γ.Από το » Βλέμμα του έρωτα » του Χόρχε Μπουκάϊ…

Μια φορά κι έναν καιρό ήταν ένας βασιλιάς που ήταν ερωτευμένος με τη Σαμπρίνα, μια γυναίκα ταπεινής καταγωγής που την έκανε τελευταία του γυναίκα.

Ένα απόγευμα, ενώ ο βασιλιάς έλειπε στο κυνήγι, ήρθε ένας αγγελιοφόρος να ειδοποιήσει ότι η μητέρα της Σαμπρίνας ήταν άρρωστη. Ο βασιλιάς της είχε απαγορεύσει να χρησιμοποιεί την προσωπική του άμαξα κι αν παραβίαζε την εντολή του, θα το πλήρωνε με το κεφάλι της. Ωστόσο, η Σαμπρίνα μπήκε στην άμαξα κι έτρεξε στο πλευρό της μητέρας της.

΄Οταν γύρισε ο βασιλιάς έμαθε τα καθέκαστα.
“Μα δεν είναι θαυμάσια;” είπε. “Αυτό είναι αληθινή αγάπη της κόρης προς τη μητέρα. Δεν την ένοιαξε να διακινδυνεύσει το κεφάλι της για να φροντίσει τη μητέρα της. Είναι υπέροχη!¨.
Την άλλη μέρα, ενώ η Σαμπρίνα καθόταν στον κήπο του παλατιού κι έτρωγε φρούτα, ήρθε ο βασιλιάς. Τον χαιρέτησε και μετά δάγκωσε το τελευταίο ροδάκινο που είχε το καλάθι.

“Φαίνονται γλυκά!” είπε ο βασιλιάς.
“Πράγματι” είπε η βασίλισσα. Και απλώνοντας το χέρι της, έδωσε στον αγαπημένο της το τελευταίο ροδάκινο.
“Πόσο με αγαπάει!” σχολίασε ο βασιλιάς. “Στερήθηκε την απόλαυσή της για να μου δώσει εμένα το τελευταίο ροδάκινο του καλαθιού. Δεν είναι καταπληκτική;”

Πέρασαν ορισμένα χρόνια και -ποιός ξέρει γιατί – ο έρωτας και το πάθος έσβησαν από την καρδιά του βασιλιά.
Καθόταν μαζί μ’ έναν στενό του φίλο και του έλεγε :
“Ποτέ δεν φέρθηκε σαν βασίλισσα. Μια φορά, μάλιστα, παράκουσε τη διαταγή μου να μη χρησιμοποιήσει τη βασιλική άμαξα και θυμάμαι μια μέρα που μου έδωσε να φάω ένα δαγκωμένο φρούτο”.

Η πραγματικότητα είναι πάντα η ίδια. Κι είναι αυτό που είναι. Ωστόσο, όπως στο παραμύθι, ο άνθρωπος μπορεί να ερμηνεύσει μια κατάσταση με τον έναν τρόπο ή με ακριβώς τον αντίθετο, ανάλογα με την ψυχική διάθεση που έχει εκείνη τη στιγμή.

Πρόσεχε τι αντιλαμβάνεσαι… Αν ότι βλέπεις ταιριάζει “γάντι” με την πραγματικότητα που περισσότερο σε βολεύει….τότε ΜΗΝ ΠΙΣΤΕΥΕΙΣ ΣΤΑ ΜΑΤΙΑ ΣΟΥ !!!

[Χόρχε Μπουκάϊ, Να σου πω μια ιστορία,μετφρ. Κρίτων Ηλιόπουλος,  εκδ.οpera, Αθήνα 2007, σελ 116-117]

…στους τρόπους και την εποχή των Σκεπτικών…

Σέξτος: Πυρρώνειες Υποτυπώσεις:Κρίνει ο Ιωάννης Τρισόκκας (University of Sheffield)

Από μια λυρική αμφιβολία…

Στο

Αμφιβολίας Εγκώμιον του Νίκου Δήμου

 


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s